Hurra for Breezy Badger!

Eigentleg var det ikkje naudsynt med han enno. Hoary Hedgehog heldt mål i høgaste grad. Men eit halvt år har gått, og då kjem det tradisjonen tru ein heilaftan for Ubuntu-Linux-nerdar.

Ubuntu er afrikansk og tyder mellom anna «eg er den eg er, på grunn av kva me alle er». Ubuntu Linux har ein gjennomtenkt filosofi. Kjerna er:

1. Ein kvar brukar av datamaskinar skal ha fridom til å køyre, kopiere, distribuere, studere, dele, endre og betre deira programvare til eit kvart føremål, utan å betale lisenspengar.

2. Ein kvar brukar av datamaskinar skal vere i stand til å nytte deira programvare på språket dei ønskjer.

3. Ein kvar brukar av datamaskinar skal ha all høve til å bruke programvare, sjølv om dei har funksjonshemmingar.

Eg var ein av dei som ikkje kunne vente. Eg la inn Breezy Badger på den berbare for fleire veker sidan. Det vil seie – førslepputgåven av han. Eg byrja installasjonen av operativsystemet på Oslo S og var ferdig før eg kom til Asker.

Det var sjølvsagt ikkje utvalet mitt av pakkar som låg i botn for denne Ubuntuen, men eg heldt meg til standardpakkane den første kvelden. For normale menneske er dette nesten alt ein treng.

Vil du sjå DVD-filmar, må du sjølvsagt leggja inn det manuelt, sidan det er ulovleg i ein del land. I Noreg kan me køyre eit lite installasjonsprogram, ‘install-css.sh’, med godt samvett.

For dei som har iPod kan det vere lurt å leggje inn ‘gtkpod’ og ‘lame’. Du må leggja til universe og multiverse i programarkiva (repositories). Dette er enkelt om du nyttar ‘synaptic’ (System – Administrasjon på menyen).

Velvel…

Nok nerdskap. No skal eg i operaen og sjå generalprøve på folkeoperaen Tryllefløyten.

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *